Foto 11 januari 2026
Helaas hebben we 3 maart ook afscheid moeten nemen van Anand. Best een mooie leeftijd, 12 jaar en 9 maandan…, maar voor ons te vroeg, te onverwacht. Hij was nog zo energiek zo levenslustig, een groot gemis.
Anand had een bultje aan zijn poot, eigenlijk al een paar maanden, maar hij had er geen last van en hij had wel meer vetbultjes. We vonden het toch wel wat groter worden en het leek Anand ook wat te gaan irriteren, we dachten door de sneeuw, dus toen hebben we in januari een afspraak bij de dierenarts gemaakt. De dierenarts kon ook niet echt zeggen wat t was, wel wat onrustige cellen (biopt), maar dat kon ook een ontstekingsreactie zijn. Ze wilde het echter zelf niet weghalen, want een poot is qua huid lastg, dus ze verwees ons naar Utrecht. Ook deze dierenarts kon het niet zo goed duiden, en heeft nogmaals een biopt van de bult, maar ook van de lymfeklieren genomen. Ook daar geen echt duidelijjke uitslag, wel ook 1 onrustige lymfeklier, precies erboven in de knie, maar als t kanker zou zijn, dan was het hoogst waarschijnlijk een goed operabele langzaam groeiende tumor.
Anand zou 6 maart geopereerd worden, maar in de weken na de biopten ging hij in razend tempo achteruit. De wandelrondjes werden per dag korter en in de week voor zijn overlijden kreeg hij koorts, wilde niet meer eten, kwam steeds moeizamer in de benen, totdat hij alleen nog maar in de mand lag.. We hebben alles geprobeerd, antibiotica, pijnstilling, prednison, vloeibare voeding, in de hoop dat hij maar op zou knappen, maar helaas. Waarschijnlijk was het een hele agressieve tumor. Hij is 3 maart overleden. Onze dochter sliep naast hem op de bank en riep mij tegen 6 uur omdat Anand zo onrustig was, dus ben ik er ook bij gaan liggen en een kwartier later was hij weg. Echt absurd zo snel, dat heeft wel een hele impact gehad…